»Archives

» Turizmde Sürdürülebilirlikte Halkla İlişkiler Çalışmalarının Önemi
Turizmde Sürdürülebilirlikte Halkla İlişkiler Çalışmalarının Önemi
Author(s)
C. Yavuz
Keywords
Turizm, Turizmde Sürdürülebilirlik, Halkla İlişkiler
Yavuz, C., (2018). Turizmde Sürdürülebilirlikte Halkla İlişkiler Çalışmalarının Önemi, MANAS Journal of Social Studies (MJSR), 07 (04), pp: 329-338
Abstract
Turizm endüstrisi, dünyanın bir çok ülkesinde ekonomik ve sosyal etkilerinin çok yoğun yaşandığı bir endüstridir. Her yıl yaklaşık bir milyar civarında insanın turizm hareketliliğine katılım sağladığı ve yaklaşık bir trilyon dolarlık etkinliğin gerçekleştiği turizm endüstrisi küresel ekonominin önemli bir parçasıdır. Günümüzde bu kadar büyük yoğunluğun yaşandığı turizm endüstrisinde sürdürülebilir olmak önem arz etmektedir. Sürdürülebilir olmayan turizm faaliyetlerinin uzun süreli olmayacağı muhakkaktır. Turizm endüstrisinin sürekliliği turizm amaçlı kullanılan kaynakların korunması ve uygun kullanılmasına bağlı olacaktır. Turizm endüstrisinde faaliyet gösteren turizm işletmelerinin : koruma-kullanma dengesini çok iyi gözeterek tüketicilerin beklentilerine uygun, topluma ve çevreye duyarlı ürünler üretip hizmet vermesi, hem turizm kaynaklarının korunmasına hem de tüketici nezdinde iyi bir imaj oluşmasına imkan tanıyacaktır. Bu çalışmada, önemli bir sektör olan turizm sektörünün sürdürülebilirliğinde, sektördeki tüm tarafların ve halkın bilinçlendirilmesinde halkla ilişkiler çalışmalarının gerekliliği ve ehemmiyeti üzerinde durulacaktır.
References
Asna, A. (1998). Public Relation-Genel Bilgiler, İstanbul: Der Yayınları.
Avcıkurt, C. (1995). Turizmde Tanıtma ve Satış Geliştirme, Balıkesir: Değişim Yayınları.
Ay, M. (2013). “Sürdürülebilirlik Kavramı ve Su”, IV. Ulusal Çevre ve Ekoloji Öğrenci Kongresi, 08.09 Şubat 2013, Ankara.
Can, E. (2013). “Turizm Destinasyonlarında Sürdürülebilir Turizmin Sürdürülebilir Rekabet Açısından Değerlendirilmesi”, İstanbul Journal of Social Sciences, Sayı:4, ss.23-40.
Cronin, L. (1990). “A Strategy for Tourism and Sustainable Developments”, World Leisure and Recreation, 32(3), ss.12-18.
Cutlip, M. S., Allen H.C. ve G. M.Broom. (1985). Effective Public Relation, New Jersey: Practice Hall Inc.
Demir, C. ve A. Çevirgen. (2006). Eko Turizm Yönetimi, Ankara: Nobel Yayınevi.
Geçikli, F. (2000). “Turizm İşletmelerinde Halkla İlişkilerin Önemi”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı:10, ss.311-328.
İnal, M.E., R. İri ve M. Sezgin. (2010). “Turizm İşletmelerine Tutundurma Faaliyetlerinin Belirlenmesine Yönelik Bodrum Yöresinde Bir Araştırma”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), ss.285-308.
Mc Intosh, R. (1977). Tourism Principles, Practices, Philosophies, U.S.A,
Özmehmet, E. (2008). “Dünyada ve Türkiye’de Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımları”, Journal of Yaşar University, 3(12), ss.1853-1876.
Peltekoğul, F. F. (2001), Halkla İlişkiler Nedir, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
Sarkım, M. (2008), “Değişen Seyahat Eğilimleri Kapsamında Sürdürülebilir Turizm Anlayışının Turizm Politikaları Üzerine Etkileri”, 2.Ulusal İktisat Kongresi, 20-22 Şubat 2008, İzmir.
Sezgin, M. ve A. Karaman. (2008). “Turistik Destinasyon Çerçevesinde Sürdürülebilir Turizm Yönetimi ve Pazarlaması”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, ss.429-437.
>> All rights reserved.
MANAS Journal Of Social Studies