»Archives

» Afet Odaklı Acil Manevi Sosyal Hizmet Uygulamaları Bağlamında Türkiye’ye Yönelik Bir Model Önerisi
Afet Odaklı Acil Manevi Sosyal Hizmet Uygulamaları Bağlamında Türkiye’ye Yönelik Bir Model Önerisi
Author(s)
A. Yumurtacı, A. Seyyar,
Keywords
Afet, Afet Yönetimi, Maneviyat, Sosyal Hizmet, Manevî Sosyal Hizmet.
Cite this article
Yumurtacı, A., Seyyar, A., (2018). Afet Odaklı Acil Manevi Sosyal Hizmet Uygulamaları Bağlamında Türkiye’ye Yönelik Bir Model Önerisi, MANAS Journal of Social Studies (MJSR), 07 (04), pp: 1-24
Abstract
Aniden gelişerek insan yaşamında önemli bir dönüm noktası oluşturan afetler, geçmişten günümüze pek çok araştırmaya konu olmuştur. Bu araştırmalar afet odaklı sosyal hizmetlerin gerek Avrupa ülkelerinde, gerekse de Türkiye’de hızla yaygınlaştığına işaret etmektedir. Bu kapsamda afet odaklı sosyal hizmetler, kurumsal yapılanma, hizmetlerin içeriği ve uygulanması vb. açılardan benzerlik göstermektedir. Buna karşın bütüncül sosyal hizmet anlayışı içerisinde, afet odaklı manevî sosyal hizmet konusu gündeme geldiğinde, bazı farklılıklarla karşılaşılmaktadır. Sosyo-kültürel yapı, dinler ve(ya) inanç sistemleri arasındaki faklılıklar bu değişimin oluşumundaki en önemli sebeplerdir. Farklılıklar her durumda mevcut olsada, önemli olan afet gibi acil müdahale gerektiren durumlar için her ülkenin kendine özgü uygulamalara ihtiyaç duyduğudur. Bu bakış açısından hareketle bu çalışmada öncelikle Avrupa ülkelerinden Almanya ve İngiltere’de afet sürecinde uygulanan manevi sosyal hizmetlerin organizasyonel yapısı, içeriği ve temel özellikleri açıklanmaktadır. Bu çerçevede Türkiye için kurumsal olarak Almanya’ya benzer, uygulama bakımından özgün, dini yapının esas alındığı, afet temelli manevî sosyal hizmet modelinin sunumu amaçlanmaktadır. Türkiye için önerilen bu modelin, kurumsal bir boyut kazanması, yaygınlaştırılması ve en önemlisi pratikte fayda sağlaması hedeflenmektedir.
References
Afet Haberleşme (2015). Afet Yönetimi ve Acil Yardım Planları. http://www.afethaberlesme.com/2015/08/25/afet-yonetimi-ve-acil-yardim-planlari.adresinden edinilmiştir.
AFAD (2014). Açıklamalı Afet Yönetimi Terimleri Sözlüğü. Ankara: T.C. Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı.
Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü (2015). Diyanet İşleri Başkanlığının Sosyal Hizmet Çalışmaları. http://ailetoplum.aile.gov.tr.adresinden edinilmiştir.
Benson, P. W., Furman, L. D., Canda, E. R. ve diğerleri (2015). Spiritually Sensitive SocialWork with Victims of Natural Disasters and Terrorism. British Journal of Social Work, 1-22.
Boschman, K. R. (2011). Compassion in Times of Disaster Understanding the Role of Spiritual Care in Times of Disaster for Disaster Response Volunteers, First Responders and Disaster Planners. Prepared for the National Advisory Group on Emergency Planning Canadian Council of ChurchesNAGEP Spiritual Care Document.
Bundesministerium des Innern (2015). The Crisis Management System in Germany.
Crooks, B., Mouradian, J. (2011). Disasters And The Local Church: Guidelines For Church Leaders İn Disaster-Prone Areas. Hansford B. (Ed.), United Kingdom: Tearfund.
De Siervo G. (2012). Actors, Activities, and Coordination in Emergencies. International Disaster Response Law A. de Guttry, M. Gestri, G. Venturini (Ed.), Berlin: T.M.C. Asser Press by Springer.
Erkal, T., Değerliyurt, M. (2009). Türkiye’de Afet Yönetimi. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt:14, Sayı:22, 147-164.
Furman, L., Dyrud, B., Perry W. ve diğerleri. (2005). A Comparative International Analysis of Religion and Spirituality in Social Work: A Survey of UK and US Social Workers. Social Work Education, Vol. 24, No. 8, 813–839.
Hugen, B., Scales T. L. (2012). Calling: A Spırıtualıty Model For Socıal Work Practıce, Christianity and Social Work Readings on the Integration of Christian Faith and Social Work Practice B. Hugen, T. Laine Scales (Ed.), Botsford. CT: North American Association of Christians in Social Work.
İslamalimi (2015). Afet Nedir?, http://www.islamalimi.com/afet-nedir/.adresinden edinilmiştir.
Jung, L. J., La M., Walter, F. (2007). Social Work in Natural Disasters: The Case of Spirituality and Post traumatic Growth. Advances in Social Work, Vol.8, No. 2, 305-316.
Kadıoğlu, M. (2011). Afet Yönetimi Beklenilmeyeni Beklemek, En Kötüsünü Yönetmek M. Yılmaz (Ed.), İstanbul: Marmara Belediyeler Birliği Yayınları.
Kapucu, N. (2015). Emergency and Crisis Management in the United Kingdom: Disasters Experienced, Lessons Learned, and Recommendations for the Future.
Kula, N. (2006). İstenmedik Ve Beklenmedik Olaylarla Karşılaşan Bireylere Yönelik Moral Ve Manevî Desteğin Önemi (Deprem Ve Bedensel Engellilik Örneği). Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Sayı: 2, 73-94.
Kur’an-Kerim.
Massey, K. (2006). Light Our Way A Guide for Spiritual Care in Times of Disaster J. Sibley-Jones (Ed.), National Volutary Organizations Active in Disaster.
Mizrahi, T., Davis, L. E. (2008). Encyclopedia of Social Work (20 th Edition). New York: Oxford University Press.
Müller-Lange, J., Handbuch N. (2013). Strumpf
>> All rights reserved.
MANAS Journal Of Social Studies